به یاد سیروس قایقران
به یاد سیروس قایقران

روزگاران گذشته اند و این اقلیم همچنان در نسیان و بی خردی غرق می شود روزگاری قلمی به دلی گره خورد و جوهرش خون دل شده و چنین می نگارد: “قایقی خواهم ساخت دورخواهم شد ز دیاری که مردمانش یادها را نگهبان نیستند” یادمان می رود و چنین است که به تسلی دیگران دست به […]

روزگاران گذشته اند و این اقلیم همچنان در نسیان و بی خردی غرق می شود
روزگاری قلمی به دلی گره خورد و جوهرش خون دل شده و چنین می نگارد:
“قایقی خواهم ساخت
دورخواهم شد ز دیاری
که مردمانش یادها را نگهبان نیستند”
یادمان می رود و چنین است که به تسلی دیگران دست به تمنای واژه” یادش مانا” می شویم تا بلکه ملت با حافظه تاریخی صفر دمی ز تکرار خواب آلودگی برون آیند .
امروز یاد آور مردی است که نخستین افتخار پس از انقلاب ما را برایمان محقق کرد. افتخاراتی که…. هم نبودند
روزگاری که سرنوشت این دیار به مسیر دگری در تاریخ افتاد ، فوتبال ما هم به دست دگران افتاد. همه سوی شعار بود و … چنین بود که فوتبالمان برای المپیک ١٩٨٠ انتخاب شد ولی نرفت تا حسرت المپیک ما چند دهه شود . طرح ٢٧ ساله ها را ثبت کردند تا ناصر حجازی ها را محروم از پوشیدن تیم ملی کنند و ماحصل سومدیریت ها شکست بود و ناکامی و درد سرخوردگی و افزونی شعار بی اندکی درنگ در شعور… اتفاقاتی که هنوز هم بعد از چند دهه با توهین به گذشتگان نظیر خسروانی و عبده و بهزادی رخ می دهد
بازیهای آسیائی پکن ۱۹۹۰بود.جوانانی که دهداری بزرگ آنها را پس از استعفای ١۴ نفره بازیهای آسیائی ١٩٨۶ یافت به بلوغ فکری و خود باوری رسیده و از اقبال چشم تیله ای فوتبال ما ، علی پروین، به دست او افتاده بودند . بازی نیمه نهائی با غول بزرگ فوتبال آسیا کره جنوبی بود . ما باورمان را برای قهرمانی از دست داده بودیم زیرا آخرین موفقیت ما مربوط به سال ١٩٧۶و قهرمانی در جام ملتهای آسیا تهران بود اما شوت پسر خوب گیلان زمین مارا به فینال و سپس به قهرمانی رساند.
سیروس قایقران یکی از بهترین های فوتبال ما بود که با آن گل جاودانه شد.
دو دهه از مرگ ناگهانی سیروس قایقران و فرزند دلبندش می گذرد و امروز بار دگر همه آنهایی که از کاپیتان بزرگ تیم ملی و ملوان خاطره ای دارند به یادش هستند . قایقرانی که در زمان زندگی مصداق قایقرانی بود که قایقی را برداشتدو دل به دریای تنهایی زد تا از یاد برد مردمانی را که یاد را نگهبان نیستند و وای بر ما که امروز این گونه دستهای فوتبالمان خالی از معرفت و وفاداری و عشق و بی گمان قهرمان واقعی و پر شده از پوشالی ها و جعلی های هیچ
در بندر زیبای انزلی ، همه جا هنوز هم یادی است ز مردی که باور قهرمانی و موفقیت دوباره را به همه ما داد .
قایقران فرزند ملوانی بود که به نیروی باور به فرزندانش در فوتبال ایران آقایی می کرد افسوس که اسیر نا اهلی فوتبالفارسی شد.
روحت شاد شماره ٩ دوست داشتنی فوتبال ایران زمین

تورج عاطف-وبسایت فوتبالکده