عزیز اصلی مرد بنفش دروازه ها
عزیز اصلی مرد بنفش دروازه ها

روزگار تلخی است .  خطر کرونا نه تنها این روزها جسمها را که بعلت مشکلات روحی  حاصل از قرنطینه و اقتصاد تازیانه خورده  اذهان را هم بیمار کرده است و روزی نیست که شاهد  زشت گوئی و زشت کرداری و بی گمان زشت پنداری که  علت اصلی آن دو دیگر است با نهایت رنج نبوده و […]

روزگار تلخی است .  خطر کرونا نه تنها این روزها جسمها را که بعلت مشکلات روحی  حاصل از قرنطینه و اقتصاد تازیانه خورده  اذهان را هم بیمار کرده است و روزی نیست که شاهد  زشت گوئی و زشت کرداری و بی گمان زشت پنداری که  علت اصلی آن دو دیگر است با نهایت رنج نبوده و خاموشی نگزینیم تا نشر زشتی  ندهیم . حال فرق نکن  داستان مربوط به یک به اصطلاح  هنرمند و پدری با افکار برده داری مدرن باشد یا آن دگر  دردانه سینمای صد برابر بدتر از فیلمفارسی باشد که از رفتن به ورزشگاه منقلب میشد اما از توهین به زحمتشکی  هیچ ابائی ندارد  یا بدتر از همه شاهد الفاظی به اصطلاح قهرمانان  گذشته فوتبال این دیار برای هیچ باشیم  …
باری  در روزی این نوشته را می نگارم که سالگرد مرگ یکی از بزرگترین دروازه بانان تاریخ فوتبال ایران است . ” عزیز اصلی ”
عزیز اصلی افتخار شهر تبریز بوده و هست. مردی که هم دونده و کشتی کجکار و
دروازه بان و هم هنرپیشه  و نقاش نیز بود. شاید بچه های شهر تبریز ندانند که او از اعضای اول تیمی از فوتبال ایران بود که  به المپیک ۱۹۶۴ توکیو  اعزام شد . عزیز اصلی دروازه بان
تیمی بود که برای اولین بار در ۲۹ اردیبهشت سال ۱۳۴۷ در استادیوم پیر شهر تهران
توانست  عضوتیم ملی ایران  باشد که به اولین  قهرمانی جام ملتهای آسیا، پس از پیروزی بر اسرائیل   برسد
شاید دوآتشه های پرسپولیس که اینگونه برای  بازیکنان دمدمی مزاج و زود سیراب از شهرت فریاد میزنند ندانند که
عزیز اصلی تنها بازمانده تیم پرسپولیسی بود که در پی معامله خیامی مدیر پیکان و عبده
صاحب پرسپولیس مبنی بر خرید پرسپولیس و تبدیل آن به تیم پیکان حاضر نشد به تیم
پیکان رود، و در پرسپولیس ماند.
و این که عزیز اصلی اولین
دروازه بانی است که در یک بازی بین المللی پرسپولیس از دروازه ارتش سرخ دفاع کرد؛
همان بازی که در برابر تیم ارتش کره جنوبی بود و با نتیجه ۲ به ۰ به نفع سرخ پوشان
خاتمه یافت.
بسیاری معتقدند که تاریخ فوتبال ایران علی رغم  مردان بزرگی که در درون دروازه همواره داشته است سه دروازه بان  بی نظیر  به خود دیده است:
عزیز اصلی در دهه ۴۰ و ناصر حجازی در دهه ۵۰ و عابدزاده دهه ۷۰ .
عزیز اصلی مرد بنفش پوش یا به بیانی تک  رنگ پیراهن دروازه ها ایران  بود  مردی که با پیراهن بنفش خود به گونه ای دروازه بانی کرده و انعطاف بدنی داشت که با عنوان  ” عزیز فنر ” جاودانه شد. روحش شاد و یادشان مانا

تورج عاطف-وبسایت فوتبالکده