حادثه ای که قلب فوتبال دوستان ایرانی را به درد آورد؛ اما…
حادثه ای که قلب فوتبال دوستان ایرانی را به درد آورد؛ اما…
آخرین شاهکار این فوتبال "خود سوزی" یک دختر جوان است که قصدی جز لذت بردن از دیدن ستاره های تیم محبوبش نداشته است براستی چه پاسخی برای پدر و مادر آن دخترک بیگناه داریم؟

روزگار ما تمام شده است! آری روزگاری که می پنداشتیم فوتبال زیبا است و فرصتی دهد که خستگی ها را از تن برون و کمی مشغله ذهنی را کم کنیم و به جستجوی رفاقت ها برویم و به شوق فریاد گل بسیاری از حکایت های سخت زندگی را فراموش کنیم. می پنداشیتم که فوتبال می تواند برای فرزندان ما چون پشتوانه ای باشد تا به ان پناه ببرند و رهائی یابند از رنج هائی که گاه بی گاه روزگاربه آنها تحمیل می کند.

ما می پنداشتیم فوتبال می تواند مردمان را کنار همدیگر قرار دهد و فرهنگ بسازد و زبان مشترکی تولید کند و جنگهای خونین بشر را تبدیل به رقابت های ورزشی نماید اهدافی که بارون دو کوبرتن و ژول ریمه… می اندیشند و هنوز هم در فوتبال جهان شاهد آن تا حد زیادی هستیم. فوتبال در جهان تبدیل به جنبشی برای شادی آفرینی است و زن و مرد و کودک و نوجوان و پیر کنار یکدیگر می نشینند و با گردش توپ در میان مستطیل سبز غمها را به فراموشی می سپارند اما روزگار ما تمام شده است یا این که به قول لسان الغیب: “خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم ”

فوتبال ما که نامش را سال ها است به فوتبالفارسی تغییر داده ایم حکایت های دیگری دارد. فوتبالفارسی شده است جایگاهی برای نژاد پرستی و خشونت و دزدی و هزاران عامل دیگر که باور کردنی نیست. این فوتبال چشمان سربازی را از او می گیرد؛ این فوتبال به کودک نوجوانی با پرتاب سنگ ضربه مغزی هدیه می دهد؛ این فوتبال جایگاهی برای جنگ های جدائی طلبی شده است؛ این فوتبال پر از الفاظ زشت است.

اما آخرین شاهکار این فوتبـال “خود سوزی” یک دختر جوان است که قصدی جز لذت بردن از دیدن ستاره های تیم محبوبش نداشته است براستی چه پاسخی برای پدر و مادر آن دخترک بیگناه داریم؟ چگونه می خواهیم بی تفاوت فوتبالفارسی را دنبال کنیم و از آن سخن بگوئیم وقتی می بینم آنقدر حقیر است که دخترکان عاشقش یا باید هیبت مردانه بگیرند و یا آن که اسیر مرگ و نیستی گردند.

هزاران حرف و حدیث زشت و سخیف پشت سر دخترکی که بخاطر عشق به این هیولای زشت که “فوتبالفارسی” نام دارد همه آرزوها و عشق و شادمانی اش را به شعله های آتش سپرد می زنند اما حاضر نیستند بگویند که چگونه چنین فاجعه ای می تواند به صرف علاقه به فوتبال فقط در این دیار رخ دهد؟ این فوتبال به کجا رسیده است؟ روزگار ما تمام شده است و باید شرم کنیم که در این زمانه پر ز حقارت و زشتی بوده ایم.

تورج عاطف-وبسایت فوتبالکده