سوگنامه ای برای از دست دادن سپیدموی فوتبال!
سوگنامه ای برای از دست دادن سپیدموی فوتبال!
برتولت برشت نمایشنامه نویس و و شاعر آلمانی پیش از مرگش چنین نوشت: مرا به سنگ نوشته نیازی نیست اما چنانکه شما آن را لازم دانستید آرزومندم که بر آن بنویسید" او شیوه هایی پیشنهاد نمود. ما از آنها پیروی کردیم " به خاطر چنین نوشته ای همگان سرفراز خواهند بود.

امروز جعفر کاشانی فوتبالیست قدیمی تیم ملی ایران و باشگاه های شاهین و پرسپولیس در گذشت. مردی که همواره با دو واژه مشهور بود. نخستین واژه را بخاطر سابقه کار او در وزارت خارجه به ایشان اطلاق شده بود ” دیپلمات ” و دومین مربوط به نقطه نظری بود که سالها از ایشان می شنیدیم یعنی ” ساختن باشگاه به جای تیم ” و بی گمان دهه ها است که به آن عمل نمی شود آن گونه که در روزگار بازیگری جعفر کاشانی شاهین با دکتر اکرامی و تاج با تیمسار خسروانی و پرسپولیس با علی عبده…وجود داشت.

شاید در رثای دیپلمات ورزش این جمله برشت در ذهنم بیشتر متبلور است که “او پیشنهادهایی داشت ولی کسی نمی توانست از آن پیروی کند ” دیپلماسی در ورزش چندان کارایی ندارد زیرا خود ورزش جنبه ای از دیپلماسی است و چه بسیار خوب عمل کرده است چون دیپلماسی پینگ پنگ که در روزگار جنگ سرد آمریکا و چین رخ داد و یا مسابقات فوتبال مشهور ورزشی چون دیدار فوتبال تیم های آلمان شرقی و غربی در جام جهانی ۱۹۷۴ و اعتراض ورزشکاران دوومیدانی آمریکایی در المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی و تحریم المپیک های ۱۹۷۶ توسط کشورهای آفریقایی بخاطر حضور تیم دولت آپارتاید آن روزهای آفریقای جنوبی و متعاقب آن تحریم المپیکهای ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ و دیدار فوتبال قرن بین تیمهای ایران و آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه و…

ورزشکاران خود دیپلمات هستند و نیازی به دیپلماسی سیاسی ندارند و از این رو اطلاق کلمه “دیپلمات ” به جعفر خان کاشانی در اکثر اوقات به نفع ایشان نبود زیرا او پیشنهادهایی مبتنی بر دیپلماسی به مدیرانی می داد که با همین راه کارمی توانست با آنها همکاری داشته باشد و شاید به همین دلیل دیپلماسی را به خیلی از واژه های نه چندان مناسب ایشان و سابقه ای که در فوتبال داشتند تعبیر کردند.

دیگر مسئله هم تبدیل ” تیم به باشگاه” بود. اتفاقی که هیچگاه در ورزش دولتی و اصولا اقتصاد دولتی مبتنی بر عدم رقابت تجاری و بهره وری نمی توانست شکل بگیرد و در فوتبال دولتی تنها فساد و رانت وجود دارد و چنین بود که این جمله جعفر کاشانی هم هیچگاه پذیرفته نشد.

باری فوتبال ایران سپید موی دگر را با خاطرات بی کران از دست داد روحشان شاد و یادشان مانا…

تورج عاطف-وبسایت فوتبالکده