دروازه بانی که در دنیای ادبیات جاوادنه شد
دروازه بانی که در دنیای ادبیات جاوادنه شد
آلبر کامو: اگر دیوانه فوتبال و ادبیات باشی بی گمان یک نام را تکرار می کنی.

آلبر کامو را بسیاری از علاقه مندان ادبیات میشناسند. او خالق آثار جاودانه ای چون بیگانه و طاعون و سقوط و… است و قلم چیره دستش در خلق تئاترهای زیبایی توانمند بوده است. اما آن چیزی که کمتر درباره نویسنده گفته شده این است که این ادیب شهیر که برنده جایزه نوبل نیز شده است عاشق فوتبال بود.

آلبر کامو در سنین جوانی دروازه بان تیم راسینگ دانشگاه الجزیره بوده واین تیم در دههٔ ۱۹۳۰ دو بار برندهٔ جام قهرمانان شمال آفریقا شد. اگر بیماری سل به او اجازه میداد شاید کامو به اندازه فلسفه و ادبیات در این ورزش بزرگ جهان موفق بود و افتخاری دیگر برای فوتبال الجزایر در کنار بزرگان دیگر فوتبال این کشور چون رباح ماجر مهاجم قهرمان اروپا در فصل ۸۶-۸۷ یعنی تیم پورتوو ریاض محرز .. داشت و شاید هم با زین الدین زیدان مقایسه می شد که فوتبالیستی فرانسوی با ریشه های الجزایری است قرار می گرفت.

علاقهٔ او به فوتبال به حدی بود که وقتی چارلز پونسه، یکی از دوستانش، از او پرسید فوتبال را ترجیح می‌دهد یا تئاتر پاسخ داد «بدون تردید، فوتبال»! روزگاری کامو در مصاحبه ای با یک روزنامه ورزشی در مورد احساساتش در فوتبال چنین می گوید احساساتی می‌شوم. پس از سال‌ها که جهان نمایش‌های زیادی را پیش رویم گذاشت، آنچه را از اخلاق و تعهدات اخلاقی آموختم مدیون ورزش هستم چقدر تیم خودم را دوست داشتم. به خاطر شادی پس از پیروزی، آن‌گاه که با خستگی پس از تلاش در هم می‌آمیزد چقدر بی‌نظیر! و همچنین به خاطر میل احمقانهٔ گریستن در شب‌های شکست…

بیگمان کسانی که با فوتبال عجین هستند این اظهارنظر کامو را با تمامی وجود حس میکنند. فوتبال تنها یک بازی نیست و حتی میتوان گفت فوتبال برای خیلی ها خود زندگی و شاید فراتر از یک زندگی باشد و شاید زیباتر از هر شعری و تماشائی تر از بزرگترین اجراهای تئاترهای مشهور جهان چون هملت و اتلئو و خسیس و غرقه شدن در فوتبال برایشان بسی عمیق تر از غوطه وری در هر رمانی می تواند باشد. کامو مفهومی درباره زندگی را در کتاب مرگ خوش می گوید:

می خواهید بدانید من خوشبخت هستم یا نه؟
شما با این فرمول اشنا هستید: «اگر میتوانستم زندگی را از نو اغاز کنم”
خب در این صورت من زندگی را همینگونه که هست اغاز میکردم.

آیا می توان انتظار داشت که یک دروازه بان ادیب تعریف بهتری برای زندگی بدهد؟ فراموشی حال بد شرط اول خوب زیستن برای آینده است.

تورج عاطف-وبسایت فوتبالکده